Eind 2025 kreeg ik van Lucie B. een mail om te vragen of het mogelijk was hun antieke snooker lichter te maken van kleur. Een vraag waar ik in eerste instantie een beetje twijfelachtig tegenover stond. Bijgevoegd bij de mail zaten foto's van een klein formaat snooker in zeer donker klassieke houtkleur. Na beraad met een bevriende luthier, die dagelijks met hout bezig is, besloot ik om een offerte te maken, wel met de kanttekening dat het resultaat afhankelijk is van wat het hout toelaat.
Toen ik bij Lucie aankwam om het meubel te demonteren, liet ze me de aankooppapieren van de tafel zien. De tafel was door familie in Engeland aangekocht, met de uitdrukkelijke vraag om hem een donkere kleur te geven. Het goede nieuws was dus dat de donkere kleur nog niet zo oud was als de tafel zelf.
Het meeste van mijn werk wordt uitgevoerd bij de klant zelf. In dit geval was dit echter niet mogelijk. Ik ben eerst alle houten onderdelen van de tafel bij Lucie gaan halen om deze bij mij in het atelier onder handen te nemen.
Door de vorm van de onderdelen moest het meeste hout met de hand opgeschuurd worden om de donkere kleur weg te krijgen, maar al snel kwam de natuurlijke eikenkleur tevoorschijn. De steunbalken onder de steen waren niet van eik, maar uit een goedkopere houtsoort. Om te zorgen dat deze zo min mogelijk invloed hadden op de looks van de tafel, besloot ik ze zwart te verven.
Door de vorm van de onderdelen moest het meeste hout met de hand opgeschuurd worden om de donkere kleur weg te krijgen, maar al snel kwam de natuurlijke eikenkleur tevoorschijn. De steunbalken onder de steen waren niet van eik, maar uit een goedkopere houtsoort. Om te zorgen dat deze zo min mogelijk invloed hadden op de looks van de tafel, besloot ik ze zwart te verven.
Het klassieke groen maakte plaats voor iets fris: Strachan Simonis 861 in poederblauw.
Op de korte banden van de tafel stond aan beide kanten een halfvergane sticker van het merk. Deze heb ik zo goed mogelijk nagetekend om vervolgens met laser in het hout te graveren.
De tafel is inmiddelsweer in gebruik bij Lucie en haar gezin. Maar er moet nog één stap volgen voordat hij volledig klaar is: de klassieke wit-katoenen netjes worden vervangen door lichtbruine, lederen zakjes.
Heb jij zelf een tafel met een verhaal? Ik kom graag vrijblijvend langs voor een inschatting. Neem contact op
E.J. Riley begon in 1897 als een gewone Engelse sportwinkel in Accrington en ging al snel zelf tafels bouwen. Tegen de jaren twintig waeren ze één van de grootste tafelbouwers van Engeland. Het bedrijf zelf bestaat niet meer: het ging begin jaren 2000 failliet, waarna de merknaam naar anderen is gegaan. Met de “Riley” van vandaag heeft deze tafel dus niets te maken — het is er nog eentje van het echte, oorspronkelijke huis.